Website van de Evangelisch-Lutherse Gemeente Oost-Groningen.

Ons kerkblad: "BijEen".

zegel zwaan
  laatste update 20 september 2021.         Home  
 
Uit het kerkblad van augustus - september 2021.
  • Overdenking.
  • Gedichten.
  • Van de Kerkenraad.
  • Allerlei.
  • Uit de gemeente.
  • Overig nieuws.
  • ..
     
      Overdenking: Een heilzame stilte.  
     

    "Bij God alleen verstilt mijn ziel, van Hem komt mijn bevrijding.
    (Lied 62a Liedboek/ Zingen en bidden in huis en kerk - tekst Psalm 62,2)

    In mijn vakantie heb ik enkele dagen doorgebracht in Klooster Nieuw Sion in het Overijsselse Diepenveen. Het is een oecumenisch klooster en bezinningscentrum dat gevestigd is in de voormalige Abdij Sion. Dat was een klooster van de cisterciënzer orde, dat door de acht monniken die er nog waren in 2015 is verlaten. Het merendeel van hen is naar Schiermonnikoog vertrokken en daar hebben ze nu een nieuw klooster van bescheiden omvang gesticht.
    In Nieuw Sion wordt de traditie van de monniken zo goed mogelijk voortgezet. In het grote kloostercomplex is een kleine woongemeenschap gehuisvest en met een aantal tijdelijk inwonende jongeren en een groot aantal vrijwilligers probeert men de leefstijl van de monniken voort te zetten. Voor gasten is er een gastenverblijf en sinds vorig jaar een bescheiden aantal kampeerplaatsen. Alles is gericht op dichter bij je zelf te komen, bij elkaar, bij God en bij de natuur. Het geheim ervan is de ervaring van stilte en rust. Die stilte kun je vinden in de kloostertuin, op je kamer en in het bijzonder in het getijdengebed in de abdijkerk. Dat gebed vindt vier keer per dag plaats en als gast kun je daaraan deelnemen. De dag begint met een ochtendgebed, midden op de dag volgt er een middaggebed, aan het begin van de avond is er het avondgebed en de dag wordt afgesloten met een nachtgebed. In die vieringen wordt onder leiding van een liturg gezongen, gebeden en uit de Bijbel gelezen, en er is veel ruimte voor stilte.

    Nadat de klok is geluid komt men in stilte bijeen en na afloop verlaat ieder de kerk ook weer in alle rust en stilte. Na de Schriftlezing volgt net als in onze vieringen in de trant van de oecumenische communiteit in het Franse Taizé een stilte van een minuut of zeven. Met deze lange stilte had ik altijd wat moeite, mijn gedachten dwaalden af en ik verloor de focus. Door de inbedding in de verstilde sfeer in deze abdijkerk, de rustige toon waarop werd gebeden, gelezen en gezongen, heb ik de waarde ervan leren ervaren. Eenvoudig door mij eraan over te geven. Als het stil is om je heen ben je alleen met jezelf, alleen met je gedachten en gevoelens. Je gaat je eigen waarheid onder ogen zien, alles wat er in je omgaat en je bezighoudt. Daar kun je voor terugschrikken, omdat je bijvoorbeeld wordt geconfronteerd met je tekortkomingen en teleurstellingen. Wanneer je echter dit soort gedachten en gevoelens durft te laten voor wat ze zijn, dan kom je tot rust. Dan kom je in contact met wat Anselm Grün, een benedictijnse monnik van de abdij in Münsterschwarzach in Duitsland, de stilte in je hart noemt. Dat is de innerlijke ruimte van je ziel, de plaats waar God woont en je thuiskomt bij je zelf.
    Dit sluit aan bij de ervaring van de dichter van Psalm 62: "Bij God alleen verstilt mijn ziel, van Hem komt mijn bevrijding." Hij heeft het over het loskomen van het vertrouwen op macht en geweld en op geld en goed. Blijf alles van God verwachten en zoek rust voor je ziel bij God alleen. Wanneer je deze Schriftwoorden rustig leest en in stilte overdenkt, en daarna meeneemt in je gebed kom je uit bij de innerlijke ruimte waar je God ontmoet. Je ervaart een heilzame stilte, waarin je hart wordt geheeld en er ruimte ontstaat voor een innerlijke verbondenheid met de wereld om je heen. Zo kom je niet alleen dichter bij je zelf, maar ook dichter bij de mensen om je heen en de natuur.

    Door de stilte te zoeken kunnen we de innerlijke ruimte van ons hart betreden. Die stilte zou je ook kunnen zoeken in de natuur. Dat heb ik tijdens mijn verblijf in de abdij trouwens ook gedaan, in de bossen van het belendende landgoed. Door de lockdown in het begin van de coronacrisis gingen veel mensen wandelen in de natuur. Waar dat te massaal gebeurde werkte het niet, maar waar in alle rust kon worden gewandeld ervoer men iets van een bevrijding van onze jachtige samenleving.
    Wanneer je wandeling begint met gebed en meditatie in een kerk, is het uitgangspunt anders. Om uit te komen bij de innerlijke ruimte van je ziel kun je het beste de stilte zoeken van een aan God gewijde ruimte, gebouwd voor de omgang met God. Volgens Anselm Grün lenen Romaanse kerken met hun ronde vormen, die een bepaalde geborgenheid oproepen, zich nog het beste voor het ervaren van de helende stilte van gebed en meditatie. In elk geval proef je, zo is mijn ervaring, in het getijdengebed in de neogotische kerk van Nieuw Sion daar ook iets van.

    Ds. Simon Rienstra, uw pastor.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Gedichten  
     

    Bij Oogstdankdienst:
    Zoals de halmen buigen in de wind.

    Zoals de halmen buigen in de wind
    - één adem blaast ze naar één kant -
    zo buigen wij ons samen door uw Geest
    naar U, o God, en bidden met één mond.

    Soms waait de wind het koren in de war,
    naar alle kanten, naar elkaar;
    zo worden wij ook door elkaar geschud
    en richt uw Geest ons op een ander mens.

    Zoals het graan, verzameld tot de oogst
    - met zorg gemaakt tot levend brood -
    de honger stilt van mensen overal,
    maak ons bestaan zo tot een goede oogst.

    God van het graan, van mensen en de wind,
    blaas uit uw hemel over ons,
    dan bloeit de aarde in uw zonneschijn -
    zie om naar ons, en vrede zal er zijn

    Uit Liedboek 2013 lied 715


    Bij Hervormingsdag:

    Houd ons bijeen, God, rond uw woord,
    houd tegen wie uw heil vermoordt
    nu Christus niet meer wordt geëerd
    en men bestrijdt dat Hij regeert.

    Kom, Christus, toon uw ware kracht
    en breng uw liefde aan de macht!
    Behoed uw kerk in haar verdriet,
    dat zij U zegent in haar lied!

    Blaas, Trooster, ons uw adem in,
    maak ons op aarde eensgezind.
    En gaan wij door de laatste poort,
    leid ons dan met uw levenswoord.


    (Maarten Luther Lied 721 van het nieuwe Liedboek)


    .


    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Van de Kerkenraad  
     

    Van de voorzitter:

    Hoe gaat het met onze gemeente. Die vraag stellen we ons regelmatig.
    Onlangs hebben we in de kerkenraadsvergadering een beleidsplan vastgesteld. Daarin staat wat we als kerkenraad proberen te doen.
    De eerste zin in dat beleidsplan luidt als volgt: "Wij zijn een gemeenschap in Oost Groningen, die rondom het Woord bijeenkomt en die inspirerend wil zijn voor elkaar en voor anderen." Daarnaast willen we al Lutherse gemeente de Lutherse tradities in leven houden. Dat kunnen we nog als kleine gemeenschap. De toekomst zal moeten uitwijzen of ons dat ook blijft lukken. Dat is echter geen zaak van onze gemeente alleen. Daar moeten we landelijk ook invulling aan kunnen geven.

    De Protestantse Kerk in Nederland heeft het best zwaar in deze tijd. Kerken lopen leeg en er is weinig aanvulling door jongeren.
    Toch houden we ons vast aan de eerste zin in ons beleidsplan. Onderdeel van die zin is ook het omzien naar elkaar. In de afgelopen coronaperiode hebben we gemerkt dat we elkaar hebben gemist. Dat gemis proberen we nu weer in te halen met de kerkdiensten en andere bezoeken.

    De maatregelen zijn versoepeld op 25 september. De anderhalve meter is er af, maar we proberen toch de fysieke afstand naar elkaar een beetje in stand te houden. Eventuele stickers en andere aanduidingen laten we daarom nog gewoon even zitten om elkaar er aan te helpen herinneren om voorzichtig te zijn. Op die manier hopen we van het lastige virus af te komen.

    Zoals als eerder gezegd wordt de kerk in Pekela verbouwd en lopen de plannen wat uit. De contouren worden nu al wel zichtbaar in de kerk en als vervolg op het binnenwerk zal er ook gestart worden met het buitenwerk. We kunnen als het binnen klaar is al wel weer de kerk gebruiken, maar het orgel zal nog ingepakt blijven totdat de werkzaamheden aan het dak gereed zijn.
    Nog even afwachten dus en voorlopig nog even kerken in Stadskanaal en Winschoten.
    Op den duur zullen de meeste activiteiten geconcentreerd worden in de kerk in Pekela.

    Hemmo Poppen.


    Van de secretaris:

    Gelukkig kunnen we weer elke zondag een eredienst houden. Afwisselend in Stadskanaal en Winschoten en 12 september zelfs in Wildervank.
    Geertje, Harry en Bonny zijn weer druk bezig om het preekrooster van 2022 ingevuld te krijgen.
    In principe hebben we de afspraak gemaakt dat per maand we 2x in Pekela kerken, 1x in Stadskanaal en 1x in Winschoten.
    Daarnaast enkele keren per jaar in Wildervank.
    Verdere afspraken over regiodiensten (met Groningen) moeten nog gemaakt worden.

    De kerkenraad vergadert nog steeds via de computer, maar we willen binnenkort ook weer gewoon vergaderen. Dat is toch veel beter dan via het beeldscherm.

    Ed Donga.


    Van de kerkrentmeesters:

    Er wordt nog druk gewerkt aan het stroomlijnen van al onze bankrekeningen: enkele zullen verdwijnen en enkele zullen een andere naam krijgen.
    De standaard rekeningen van de kerk en de diaconie zijn reeds lang geleden bekend gemaakt in dit blad. U kunt ze vinden op de binnenkant van de achterkant.
    Al uw automatische overboekingen al aangepast??


    Veelkleurig zingen.

    In dit najaar ga ik twee avonden verzorgen over het religieuze lied.
    De bedoeling is dat ik wat vertel over de verschillende genres van de liederen in het Liedboek dat we in onze kerk gebruiken. Vervolgens gaan we naar wat liederen luisteren en gaan we in gesprek over onze eigen ervaringen met muziek in de liturgie.
    De titel van deze bijeenkomsten heb ik overgenomen van een cursus die wordt aangeboden door de PThU in het kader van de permanente educatie van predikanten en kerkelijk werkers. Die cursus gaat ongeveer over hetzelfde onderwerp, maar daarin wordt er veel breder en dieper op de materie ingegaan.

    Plaats: Evangelisch-Lutherse kerk te Nieuwe Pekela

    Tijd:
    donderdag
    21 oktober en donderdag 18 november 2021,
    19.30-21.30 uur

    Ds. Simon Rienstra
    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Uit de gemeente.  
     

    Verjaardagen 70+

    4 oktober 82 jaar; Dhr. K.G. Linge
    16 oktober 71 jaar; Mevr. T. Donga-Boekhoud
    17 oktober 78 Jaar; Dhr.H.M. Draijer
    5 november 79 jaar; Mevr. T.G. Draijer-Hesseling
    9 november 85 jaar; Dhr. H.Zuiderveen
    11 november 85 jaar; Dhr. A.J. Wieske
    17 november 76 jaar; Dhr. H.Haak
    19 november 74 jaar; Mevr. A.G. Bos-Kiewiet
    26 november 71 jaar; Mevr. J.H.Kuiper

    Ledenmutaties:
    Verhuisd:
    14-07-2021 mevr. Van der Molen-van der Kruk
    van Nieuwe Pekela naar Winschoten
    01-08-2021 mevr. De Jonge-Raatjes
    van Wildervank naar Kropswolde


    29 augustus gemeentedag.

    Dat was wel even wat anders. Een Openluchtdienst! Op de plek van de voormalige parkeerplaats/consistoriekamer van ELG Stadskanaal.
    Dat doet je wel wat: je Lutherse roots liggen daar.
    De familie Top had dit een tijd geleden voorgesteld en we hebben direkt gezegd: dat lijkt ons wel wat. En zo gezegd zo gedaan.
    Op zaterdag hebben we de carport ingericht als kerkzaal, met altaartafel, stoelen, een originele kerkbank en zelfs onze oude kerkklok.
    De geluidsinstallatie werd geïnstalleerd en getest en ook de klok kon geluid worden en natuurlijk was er een orgel.
    Op zondagmorgen waren we met 30 personen en konden we net met zijn allen zitten.
    Roelf Stoel, onze voorganger, deed op zijn eigen manier de dienst en natuurlijk gaan er dan enkele dingen anders dan zou moeten. Maar dat waren we gewend.
    Het was tevens de laatste keer dat Roelf zou voorgaan in de dienst.

    Na een mooie dienst gingen we lopende naar de "Beuk", een B&B enkele huizen verderop, waar we in een grote tent koffie met heerlijk zelfgemaakte appelgebak kregen. Daar hadden we ruimschoots de tijd om gezellig bij te kletsen. Dat hadden we al een hele poos gemist!
    Daarna overheerlijke soep met nog lekkere broodjes.
    De laatsten die soep en brood kregen moesten zich haasten, want het tijdstip naderde om lopende naar de Snikke te gaan die in het kanaal bij de Eurobrug lag.
    Eenmaal ingescheept gingen we eerst een stukje achteruit varen want de boot moest keren en dat kon niet tussen de steigers. En ja hoor, de boot kwam vast te liggen tussen beide oevers. Maar ook dat werd opgelost en we gingen varen richting Pekelderweg en terug.
    Onderweg kon je drinken krijgen en werd er met open mond gekeken naar alle mooie huizen. Normaal gesproken kun je dat vanuit de auto zien, maar dan let je op de weg en niet op alles naast de weg, maar vanaf het water is dat toch heel anders. Heel ontspannend allemaal.
    Iedereen heeft genoten en is weer helemaal bijgepraat.
    Na zo'n Coronacrisis is dit toch weer heel fijn om met elkaar te beleven


    Historische herinneringen aan Stadskanaal.
    Met genoegen lezen wij over de wetenswaardigheden in Oost-Groningen. Uiteraard in de afgelopen jaren vele ontwikkelingen die met droefheid gepaard gaan, maar ook steeds weer een lichtpuntje aan de horizon om met een zeker optimisme naar de toekomst te kijken.
    Vandaar deze uitlating over het verleden.
    Wij kwamen in december 1965 in Assen te wonen. En Assen viel onder de kerkgemeenschap van Stadskanaal. Komende uit Den Haag waren we een grote kerk gewend. Maar ja de wapenrok riep ons (mij in dit specifieke geval) naar Assen om een deel van de verdediging van Nederland op mij te nemen.
    Wat een rustige omgeving, geen gejacht en gehaast.
    In de winkel had men tijd om de levensloop van de gehele buurt te bespreken terwijl wij nog gejacht wachten op onze beurt. Dat brood hadden we toch echt nodig en graag een beetje snel. Maar dat was toch snel gewend.

    Wij kregen bericht of wij eens wilden komen kennis maken in de kerk in Stadskanaal. Dus maakten wij de dienst aldaar mee. Het was wel 40 kilometer rijden en dat in de winter. Niet dat het iets afdoet aan de afstand. Maar de wegen. Prachtig natuurlijk als het gesneeuwd had en dat deed het toen nog regelmatig. Je zag het wegdek niet eens. Gevaarlijk.
    Dat was aanleiding voor ons om te kijken of er nog meer Lutheranen in Assen woonden. En daar kregen we contact mee. O.a. de familie Huurman. We waren het al snel eens dat het kerkbezoek aan Stadskanaal wel een erg groot beslag legde gezien de afstanden en ook weersomstandigheden.
    In overleg met de toenmalige kerkenraad spraken we af een kring in Assen te vormen om huisbezoeken af te leggen.

    Van de lokale gemeente kregen wij keurig een melding als er een nieuwe inwoner gekomen was met lutherse achtergrond.
    De bezoekgroep ontwikkelde zich op een plezierige manier en in de loop van 1966 en 1967 mochten we in overleg met de kerkenraad 1x per maand in Assen een dienst houden in de middag in de Remonstrantse kerk. Wij hadden kontakten met een adjudant, die het beheer van de kerk deed. En daardoor was dat snel geregeld.
    De dominee, ds. Bahnmüller kwam dan naar Assen toe.
    Het bezoek was gelukkig voldoende en werd door de inwoners van Assen zeer gewaardeerd.
    In 1966 werd onze eerste zoon Marcel in Stadskanaal gedoopt en in 1968 onze eerste dochter Inge, die tevens de enige dochter bleef.
    Beiden door ds. Bahnmüller.
    In 1969 verhuisden wij naar Huizen (NH) waardoor onze verbinding met Stadskanaal alleen op afstand bleef.
    Door het lezen van het maandblad van vroeger en nu het blad Bijeen blijven we toch op de hoogte van het reilen en zeilen in de veenkoloniën.
    Daarnaast zijn er gelukkig nog diverse ontmoetingsmomenten op landelijk niveau waardoor wij elkaar zien en kunnen bijpraten.
    Het gaat jullie goed.
    I. en H. O.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
      Overig nieuws.  
     

    Nieuws van de Stichting Luthers Erfgoed Pekela.

    Vrijwilligersdagen 31 juli / 28 aug.2021:
    Na de oproep in ons gemeenteblad stonden er 31 juli plotseling 6 vrijwilligers voor het hek bij de begraafplaats. Allemaal met roots van de fam. Bick. Sommige van deze mensen hadden ook al meegeholpen met NL Doet in mei.
    De vrijwilligers uit Stadskanaal hebben ook weer meegeholpen na NL Doet op 28 aug. en daarna ook diverse keren.
    Allemaal heel hartelijk dank voor jullie inzet.
    Wij hopen dat veel lezers ons nog een keer komen helpen op de laatste zaterdagen van de maand. Het mag ook op een andere dag als mensen willen mee helpen in het hof en op de begraafplaats. Er zijn op meerdere dagen mensen aanwezig. Bel ons even.(0597-646601 / 0597-613339)

    Burendag met goede spullenmarkt :
    We hebben echt heel veel goede spullen aangeboden gekregen.
    Op zaterdag 25 sept. a.s. achter de kerk, in de hof gaat de verkoop beginnen van 10.00-15.00 uur.
    Alle bezoekers wordt een gratis kopje koffie aangeboden, vanwege landelijke Burendag van het Oranjefonds. Kom kijken of er misschien iets tussen zit.

    Vrijwilligers zijn nog steeds van harte welkom. Er moet veel werk verzet worden zowel voor als na de markt. (Aanmelden via bovenstaande tel. nrs). De opbrengst is voor de verbouwing en restauratie.
    Wij hopen op een succesvolle dag!


    Namens het bestuur van de Stichting Luthers Erfgoed Pekela,
    Ria Engels en Anja Bos.


    Nieuws van de Stichting Garudahouse Bali.

    Wat gaan 6 maanden toch snel voorbij.
    Terwijl ik dit schrijf zijn we nog op Bali. Maar over 1,5 week vliegen we alweer naar Nederland. Van te voren dachten we echt dat een half jaar op Bali oneindig zou duren. Die 6 maanden gingen snel voorbij.

    Terugkijkend op onze eerste 6 maanden op Bali was het een gekke tijd. Maar wat hebben we genoten. Toen we in april op Bali aankwamen was alles open. Restaurantjes waren open en er was elke avond live muziek. Terwijl in Nederland alles nog op slot zat. Halverwege kwam hier grote verandering in. Terwijl in Nederland zoveel meer weer mocht, ging Bali op slot. Stranden gingen dicht, geen live muziek meer en we konden niet meer naar een restaurant. Elke dag dragen we hier een mondkapje, op straat, in de auto en in elke winkel. Wat zal het gek zijn als we straks in Nederland zijn en dit niet meer hoeft.

    De corona maatregelen beginnen ook z'n tol te eisen in het Garuda House. De pandemie sloeg hier eerder toe dan in Nederland. Sinds februari 2020 gaan de meisjes niet meer naar school en kijken ze elke dag naar het scherm van hun laptop. Geen vriendinnetjes zien, geen sociale activiteiten. Vio is 2 weken geleden gestart aan de universiteit en heeft geen idee wie haar mede studenten zijn. Ido is na de zomervakantie gestart aan de middelbare school, maar weet nog steeds niet waar zijn school is. Het zijn juiste deze dagelijkse dingen die deze pandemie zo moeilijk maakt.

    Maar er zijn ook hele mooie gebeurtenissen om bij stil te staan. Resultaten waar we ontzettend trots op zijn. Putri is het eerste meisje dat in 2018 gestart is met ons universiteitsprogramma en afgelopen maand is zij afgestudeerd met haar studie rechten. Een emotioneel moment, dat we ondanks de afstand die we altijd bewaren, met een hele dikke knuffel hebben gevierd. Putri heeft grote dromen. Ze wil doorstuderen voor haar master, zodat zij zichzelf advocaat mag noemen. Hiermee wil zij de arme mensen in Indonesië helpen met juridisch advies.

    Hebben we alles gedaan wat we wilden doen het afgelopen jaar?
    Helaas niet. De pandemie hield nog veel tegen.
    Maar we hebben de meisjes wel nog beter leren kennen.
    Elke week komt er een interview online via YouTube en via een podcast.
    We hebben prachtige gesprekken gehad met de meisjes over hun toekomstdromen, of ze gelukkig zijn en heel veel over eten.
    Wanneer je deze interviews wil zien of luisteren, kijk dan vooral eens op www.garudahouse.org

    Het zijn juist de kleine stappen die we hebben gezet. Samen met Leo en Icha hebben we gesproken hoe we de toekomst zien. Het uitzoeken van het opbouwen van een community center vlakbij het Garuda House, zodat we nog meer kinderen kunnen helpen. De eerste stappen zijn gezet.

    Bij het uitkomen van deze BijEen zijn wij terug in Nederland en zijn wij alweer druk plannen aan het maken voor ons volgende vertrek in 2022 naar Bali.

    Warme groet uit Bali

    Jeroen en Ivette


    Verbouw kerk Pekela.

    Het schiet nog niet erg op met de verbouwing. De aannemer is door allerlei omstandigheden later begonnen met de werkzaamheden.
    Ook zijn er tegenvallers bij de aanleg van de riolering en de CV.
    De keuken kan pas in week 48 geleverd worden.
    Wij gaan gelijk door met de restauratie van het dak, gootwerk en toren.
    Ook deze klus is gegund aan Bouwbedrijf Blokzijl uit Blijham.
    Dat heeft als voordeel dat het orgel maar één keer in en uitgepakt hoeft te worden en als het slecht weer is, kunnen ze binnen gaan afwerken.
    Wij hopen wel, dat we weer samen de Kerstnachtdienst kunnen houden in de kerk dit jaar. Daar zullen we alles voor in het werk stellen.

    naar:  boven  of naar:   Home
     
    Webmaster Ed Donga